Masuwerte ako at nakatrabaho ko na si Rxandy Capinpin, isa sa mga pinaka talentado (hehe) sa bagong henerasyon ng photographer sa Maynila.
Maganda para sa akin ang kanyang paghahalo ng “concept” at “commercial” sa kanyang mga shoot. Kaya naman, siya ang nagiging takbuhan ng mga designer na gustong di lang maganda ang lalabas sa kanilang lookbook, kung hinde sellable rin.
Pakinggan natin ang tinig ni Rxandy dito sa maikling panayam (na hindi ko na kinailangang isalin dahil siya na mismo ang sumagot sa Filipino).
Una sa lahat, paano ba talaga binibigkas ang “Rxandy”? Saan nanggaling ang X at may espesyal ba ito na kahulugan para sa iyo?
Hindi binibigkas ang X sa aking pangalan. Ika nga ng iba, “artist’s right” kung ano ang puwede mong gawin sa iyong pangalan. Naandyan si Zxander Tan, si Rcxy Bautista, si Xander Angeles, at iba pa.
Anong oras ka gumigising? Gaano katagal karaniwan ang iyong mga shoot (per story)?
Pag may klase ako sa FIP, gumigising ako ng alas otso nang umaga, para sa aking alas diyes na klase. Pero kapag may trabaho dito sa aking studio, nagsisimula kami ng ala una nang hapon, kaya nagigising ako ng tanghali. Karaniwa’y umaabot ako ng isa hanggang dalawang oras sa pag-shushoot.








I never expected to chat with so many wonderful people across the globe, and to meet the lovely winners and bloggers in New York last April, together with the people from Benetton. As many have already said, this has been something truly memorable.







